|
|
|
|
فراسوی خبر... پنجشنبه ۱۴ اسفند عقبنشینی رژیم به میان غیرنظامیان منصور امان به مُوازات شدتگرفتن حملات آمریکا و اسراییل و تضعیف بیتوقُف دستگاه نظامی–امنیتی حاکم، بازماندگان رژیم خامنهای به گونه رُشدیابنده به داخل جمعیت و مکانهای غیرنظامی عقبنشینی کرده و آنها را به عُنوان پوشش بهکار میگیرند. گُزارشهای پُرشُمار این اقدام حاکمیت را مُستند میکند، برای مثال از تخلیه مدارس در زاهدان، چابهار و کُنارک به بهانه عزای عُمومی سُخن گفته میشود یا از تخلیه دبستان «حضرت رُقیه» در تهران و استقرار نیروهای نظامی در آن. به همین گونه گُزارشی از تخلیه و مُرخصکردن همه بیماران بیمارستان «امام علی» زاهدان وجود دارد. نمونههایی نیز از سوواستفاده رهبران و پایوران حُکومت از تاسیسات و مراکز غیرنظامی در دست است که از آن جُمله میتوان به برگُزاری جلسه «شورای رهبری» در بیمارستان و نشست خبری سُخنگوی وزارت خارجه در یک دبستان اشاره کرد. هدف از این تاکتیک که براساس حُقوق بینالملل جنایت جنگی بهشمار میرود، در درجه نخُست فرار از آتش دُشمنی است که حاکمیت از رویارویی و دفع آن ناتوان شده است. همچون بُحران تحریمها که با خود فلاکت جامعه را به همراه آورد، رژیم ج.ا اینک در بُحران جنگ نیز قادر به مُدیریت پیامدهای تصمیمات و سیاستهای خود نیست. حاکمیت در عمل هیچ کُنترُلی بر روند و چگونگی جریان جنگ در زمین و آسمان کشور ندارد و از هر شکلی از دفاع، حتی از خود، عاجز است. از این رو برای حفاظت از نیروها و تجهیزات اش به این راه حل غیرانسانی و تبهکارانه توسُل جسته است. هدف بعدی، بهرهبرداری تبلیغاتی از کُشتهشدن احتمالی غیرنظامیانی است که ساکنان این مناطق، کسبه محل یا رهگذرند. دستگاه حاکم قُربانی شدن غیرنظامیان را به مثابه ابزاری برای جلب افکار عُمومی بینالمللی و تولید فشار بر طرفهایش به منظور کاهش فشار بر خود میبیند و بهکار میبندد. شناختهشدهترین نمونه این رویکرد، سرنگون ساختن هواپیمای مُسافربری اوکراین بود که با هدف فرار از پیامد موشکزنی به پایگاه آمریکایی صورت گرفت. در همین راستا تحرُک تبلیغاتی حاکمیت گرد کُشتهشدن جانگُدار دهها دانشآموز دختر در میناب قرار دارد. حُکومت این جنایت را به محملی برای کسب حقانیت و قُربانی نشاندادن خود تبدیل کرده است. کفتارهای حُکومتی از پیکر خونین این کودکان و حتی قبرهای کندهشده برای آنها به منظور ترتیب یک نمایش نفرتانگیز تبلیغاتی به نفع خود تغذیه میکنند. کسانی که تنها چند هفته پیش دهها هزار نفر را سلاخی کردند و خون دستکم ۲۳۰ کودک دانشآموز هنوز بر دستهایشان خُشک نشده، برای دختران میناب اشک تمساح میریزند و ناشیانه رُل داغدار را بازی می کنند. سیاست جنایتکارانه رژیم ج.ا در برابر شهروندان ایرانی، مسوولیت آمریکا و اسراییل در بیرون نگاه داشتن غیرنظامیان از چرخه درگیری را دوچندان ساخته است. بیتردید رفتار و واکُنش آنها در برابر تاکتیک بُزدلانه و ضدانسانی حاکمان ایران در یادها ثبت و پایه ای برای داوری و مناسبات آتی خواهد بود. در این روزها و دقایق سخت، مردُم فقط با آگاهیرسانی، همیاری و اتحاد میتوانند از خود مُحافظت کنند. همچنین، در برابر سوواستفاده از مراکز غیرنظامی در محلات و مناطق مسکونی و تجاری باید مُقاومت کرد، به رژیم درهم شکسته و ابواب جمعی فراریاش نباید اجازه داد مردُم را سپر بلای خود کنند. |
|
|
|
|