|
رویدادهای هنری ماه (مهر ۴۰۵)
هنر مقاومت
فلسطین؛ کتابهای نویسنده ایرلندی در بریتانیا توزیع نمیشود «سالی رونی»، نویسنده ایرلندی رمان «آدمهای معمولی»، میگوید که به دلیل حمایتش از گروه «اقدام برای فلسطین»، ناشرش دیگر کتابهای او را در بریتانیا توزیع نخواهد کرد. با این حال، نسخههای موجود آثار او همچنان در کتاب فروشیها قابل فروش است. این رماننویس سال گذشته اعلام کرده بود که قصد دارد همچنان از درآمد حاصل از فروش کتابهایش را برای حمایت از این گروه استفاده کند؛ گروهی که دولت بریتانیا آن را یک سازمان تروریستی اعلام و فعالیتش را ممنوع کرده است. رونی در بیانیهای گفت که ادامه انتشار آثارش در بریتانیا میتواند «جرمی کیفری و جدی» محسوب شود و به همین دلیل با ناشرش، انتشارات «فابر»، توافق کرده است که توزیع کتابهای او در این کشور متوقف شود. او گفت: «من تمام تلاش خود را کردهام تا درباره باورها و نیتهایم با مردم صادق باشم و کاملاً آمادهام پیامدهای آن را بپذیرم.» براساس گزارش یک وبسایت تخصصی صنعت نشر، بیش از شش میلیون نسخه از کتابهای سالی رونی در سراسر جهان فروخته شده که دو میلیون و ۳۰۰ هزار نسخه آن در بریتانیا بوده است. رمان «آدمهای معمولی» در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و دو سال بعد اقتباس تلویزیونی آن به سریالی پرطرفدار تبدیل شد. از دیگر رمانهای رونی میتوان به «میانپرده»، «گفتوگو با دوستان» و «دنیای زیبا، کجایی؟» اشاره کرد. انتشارات فابر در بیانیهای گفت: «ما همچنان مفتخریم که ناشر مجموعه آثار برجسته او هستیم و به فروش آنها در کشورهای دیگر ادامه خواهیم داد.»
گروه موسیقی پالت: بی شقایق کنسرت نمیدهیم گروه موسیقی پالت تور کنسرتهایش در شهرهای مختلف ایران را لغو کرد. در خبری که دو عضو گروه پالت، امید نعمتی و مهیار طهماسبی در اینستاگرام نشر کردند، دلیل لغو کنسرتها، صادر نشدن مجوز برای روی صحنه رفتن شقایق صادقیان، نوازنده زن گروه، اعلام شده است. پالت در بیانیهای نوشت: «سالهاست قلبمان به امید دیدن و شنیدن هنر همکاران آوازخوان خانم تپیده و حالا پس از این همه تلاش و اعتراض موزیسینهای زن و مرد، شاهد بازگشت به نقطهای هستیم که نوازندگان زن حتی اجازه اجرا ندارند.» آنها با انتشار عکسی از گروه اضافه کردند: «حرف آخر اینکه ما گروه پالت همانطور که در عکس پیداست، هفت نفر هستیم و زمانی روی صحنه حاضر میشویم که هر هفت نفر مثل هم امکان اجرا داشته باشند.»
محسن امیریوسفی؛ موفقیت در کن، غیبت اجباری در لندن نمایش جهانی فیلم The Banning Curse (نفرین توقیف) در هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن فرصتی بود تا نام محسن امیریوسفی بار دیگر در کانون توجه رسانههای سینمایی جهان قرار گیرد. با این حال، کارگردان ایرانی نتوانست در مراسم نمایش فیلمش حضور داشته باشد؛ اتفاقی که خود به بخشی از روایت رسانهای پیرامون این اثر تبدیل شد. بریتانیا درخواست ویزای محسن امیریوسفی و تدوینگر فیلم، کامی صفری، را رد کرد و آنها نتوانستند برای حضور در نخستین نمایش جهانی فیلم به لندن سفر کنند. او چند روز پیش از این، به دادسرای ارشاد تهران احضار شده بود. امیریوسفی از چهرههای شناختهشده سینمای مستقل ایران است که نخستین فیلم بلندش، Bitter Dream «خواب تلخ»، در جشنواره کن مورد توجه قرار گرفت و برای آن تقدیر ویژه بخش Caméra d'Or را دریافت کرد. اما او پس از بازگشت به ایران با توقیف همان فیلم روبرو شد؛ سرنوشتی که بعدها برای تعدادی دیگر از آثارش نیز تکرار شد. جشنواره فیلم لندن در معرفی رسمی «نفرین توقیف» تاکید کرده است که ممنوعیت نمایش و برخوردهای محدودکننده به الگویی تکرارشونده در کارنامه این فیلمساز تبدیل شده است. با وجود این غیبت اجباری، جشنواره فیلم لندن حمایت خود از فیلم را حفظ کرد. در معرفی رسمی جشنواره، «نفرین توقیف» یک «اتوفیکشن سینمایی» درباره فراز و فرودهای فیلمسازی رادیکال توصیف شد و در بخش کمدی جشنواره به نمایش درآمد. همچنین «مووسسه هنرهای معاصر لندن» (ICA) این فیلم را روایتی خلاقانه و طنزآمیز از زندگی و کارنامه فیلمسازی دانست که سالها با محدودیتهای دولتی روبرو بوده است. امیریوسفی در پیامی ویدیویی که به مناسبت نمایش فیلم منتشر کرد، فیلم خودش را به کشتهشدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴ تقدیم کرد. او از برگزاری نخستین نمایش جهانی اثرش ابراز خرسندی کرد، اما گفت از اینکه امکان نمایش آن در ایران وجود ندارد، اندوهگین است. او تاکید کرد که «نفرین توقیف» فقط روایت زندگی یک فیلمساز نیست، بلکه داستان مردمی است که سالها با فشار، محدودیت و توقیف روبرو بودهاند.
«تمرینهایی برای یک انقلاب» نماینده بریتانیا در اسکار بریتانیا فیلم «تمرینهایی برای یک انقلاب» ساخته پگاه آهنگرانی را بهعنوان نماینده خود در بخش بهترین فیلم بلند بینالمللی جوایز اسکار ۲۰۲۷ معرفی کرده است. این فیلم در جشنواره فیلم کن امسال جایزه «چشم طلایی» بهترین مستند را دریافت کرده بود. پگاه آهنگرانی طی بیش از دو سال و نیم، فیلم را در بریتانیا نوشت، درباره آن تحقیق کرد و تدوین آن را انجام داد و در این مسیر با گروهی از همکاران بریتانیایی همکاری داشت. خانم آهنگرانی در این فیلم با استفاده از آرشیوهای شخصی، ویدیوهای خانگی، تصاویر اعتراضات خیابانی، روزنامهها و صداهای ضبط شده، بیش از ۴۰ سال از تاریخ ایران را بازخوانی کرده است.
کتاب
انصراف دو نویسنده از همکاری با رندوم هاوس به دلیل فلسطین «آلانا حدید»، فعال اجتماعی و مدل آمریکایی-فلسطینی و «جنان مطری»، نویسنده و راهبردپرداز ارتباطات، پس از اختلاف با انتشارات «رندوم هاوس» بر سر روایت تاریخ فلسطین و حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳، از انتشار کتابی برای نوجوانان انصراف دادند. این کتاب اکنون به انتشارات «اینترلینک»، ناشری متعلق به فلسطینیان، سپرده شده است. این اثر به جغرافیا و تاریخ فلسطین، ظهور صهیونیسم، نکبت ۱۹۴۸ و زندگی فلسطینیان تحت اشغال میپرداخت. نویسندگان روایتهای خانوادگی خود از آوارگی را نیز در آن آورده بودند. مهمترین مناقشه بر سر توصیف حملات ۷ اکتبر بود. نویسندگان در فصلی درباره حق مقاومت مسلحانه، به قطعنامهای از مجمع عمومی سازمان ملل استناد کرده بودند. ناشر خواستار آن بود که این حمله نقض کننده حقوق بینالملل معرفی شود. نویسندگان این تعریف را با تحلیل خود ناسازگار دانستند و گفتند بدون اطلاعشان تغییر داده شده است. اختلاف دیگری نیز بر سر حذف واژه «یهودی» از یک عبارت درباره شبهنظامیان صهیونیست در جریان نکبت وجود داشت. نویسندگان گفتند ویرایشها روایتشان را تعدیل و تحریف میکند. مطری پیشتر به دلیل اظهاراتش درباره ۷ اکتبر با انتقاد روبرو شده و چند نشست معرفی کتاب کودک نخستین او لغو شده بود. او اتهام یهودستیزی را رد کرده و گفته که به شدت با صهیونیسم مخالف است. این ماجرا در شرایطی رخ میدهد که بسیاری از شرکتها و نهادها برنامههای تنوع و برابری را کنار میگذارند.
حذف کتاب از کتابخانههای آمریکا؛ موجی که بیصدا گسترش مییابد پنج سال پیش، مادری در فلوریدا متوجه شد برخی کتابها از مدارس فرزندانش جمعآوری شدهاند. او برای اینکه فرزندانش به کتابهای موردنظر دسترسی داشته باشند، خودش آنها را خرید و بعدها یک «کتابخانه کوچک رایگان» راهاندازی کرد. دادههای انجمن کتابخانههای آمریکا نشان میدهد در سال ۲۰۲۵ دستکم ۶۵۸۸ مورد سانسور کتاب در کتابخانههای عمومی و مدارس ثبت شده که به حذف کامل یا محدودشدن دسترسی به ۴۲۳۵ عنوان انجامیده است. این رقم در مقایسه با میانگین حدود ۷۰ کتاب در سال میان ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۰ افزایش چشمگیری دارد. کارشناسان معتقدند آمار واقعی احتمالا بیشتر است، چون بسیاری از موارد بدون توجه عمومی انجام میشوند. حامیان حذف کتاب میگویند خانوادهها خواهان حفاظت از کودکان در برابر محتوای نامناسب و حق خود در تربیت فرزندانشان هستند. در مقابل، منتقدان میگویند بخش عمده اعتراضها از سوی گروههای سازمانیافته و مقامهای دولتی آغاز شده و نه از سوی والدین دانشآموزان. انجمن کتابخانههای آمریکا گزارش داده ۹۲درصد اعتراضهای ۲۰۲۵، از سوی گروههای مدافع یک موضوع خاص یا مقامهای دولتی بوده است. در سطح قانونگذاری، دهها قانون ایالتی تصویب شده و یک طرح جمهوریخواهان در کنگره در حال بررسی است که بودجه مدارسی را که محتوای جنسی در اختیار زیر ۱۸ سال قرار دهند، تهدید میکند. دولت بایدن در ۲۰۲۳ تلاش کرد جلوی این روند را بگیرد، اما وزارت آموزش دولت ترامپ شکایتهای مربوط را مختومه کرد و این پدیده را «ساختگی» خواند.
رونمایی از کتاب تازه بهرام رحمانی در استکهلم بهرام رحمانی کتاب تازه خود با عنوان «علی خامنهای؛ ۳۷ سال رهبری، قدرت و بحران» را در استکهلم معرفی کرد. این کتاب که به بررسی کارنامه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی در دوران رهبری علی خامنهای میپردازد، بهتازگی از سوی «انجمن هنر و شعر» و با همکاری انتشارات و چاپخانه Apec Tryck AB منتشر شده است. اثر یادشده در ۱۸ فصل و ۲۳۰ صفحه تنظیم شده و تحولات ساختار قدرت در جمهوری اسلامی طی نزدیک به چهار دهه گذشته را مورد واکاوی قرار میدهد. محور اصلی این اثر، بررسی این پرسش است که علی خامنهای طی نزدیک به چهار دهه رهبری، چه نوع نظام سیاسی، اقتصادی و اجتماعیای را شکل داده و این نظام در پایان این دوره با چه چالشها و بحرانهایی روبرو شده است.
انتقاد برنده جایزه ناشران آلمان از سکوت آلمان در قبال اسراییل «جایزه صلح ناشران و کتابفروشان آلمان» در مراسم اختتامیه نمایشگاه کتاب فرانکفورت به «فیلیپ سندز»، حقوقدان و نویسنده فرانسوی-بریتانیایی، اهدا شد. این جایزه که از معتبرترین جوایز فرهنگی آلمان به شمار میرود، به افرادی تعلق میگیرد که در گسترش صلح و تفاهم میان ملتها نقش برجستهای داشته باشند. هیات داوران، سندز ۶۵ ساله و استاد دانشگاه لندن را «انسانگرایی متعهد» و مدافعی خستگیناپذیر از حقوق بشر و عدالت توصیف کرد. سندز که از تبار بازماندگان هولوکاست است، در سخنرانی پس از دریافت جایزه، بخش مهمی از سخنان خود را به جنگ غزه و موضع آلمان اختصاص داد. او از آنچه «سکوت ناشایست» برلین در قبال اقدامات اسراییل در غزه و کرانه باختری خواند، انتقاد کرد و گفت نقض حقوق بینالملل باید حتی در مورد کشورهای دوست نیز به صراحت نام برده و محکوم شود. این حقوقدان برجسته تاکید کرد که چنین انتقادهایی نه یهودستیزی است و نه ضدیت با اسراییل، بلکه دفاع از حقوق بینالملل و حقیقت است. او همچنین بحث بر سر اطلاق عنوان «نسلکشی» به اقدامات اسراییل را انحرافی دانست و گفت همه جنایات بینالمللی، بدون توجه به عاملان آنها، باید محکوم شوند. سندز در پایان خواستار شکسته شدن سکوت در برابر نقض حقوق بینالملل شد و گفت: «سکوت راه چاره نیست؛ نه برای یک خانواده، نه برای یک جامعه و نه برای یک کشور.»
نوبل ادبیات ۲۰۲۶ به آن کارسون رسید آکادمی سوئد جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ را به «آن کارسون»، شاعر، نویسنده، مترجم و پژوهشگر کانادایی، اهدا کرد. آکادمی دلیل این انتخاب را «آفرینش جسورانه و خلاقانه فرمهای تازه ادبی در گفتوگو با سنتها ی کلاسیک» عنوان کرد. کارسون از برجستهترین چهرههای ادبیات تجربی معاصر به شمار میرود و آثار او مرز میان شعر، نثر، جستار، ترجمه و پژوهش ادبی را در مینوردد. او با بهرهگیری از اسطورهها و متون یونان باستان، مفاهیم و مسائل جهان امروز، از عشق و هویت تا تنهایی و مرگ، را بازخوانی میکند. از شناختهشدهترین آثار او میتوان به «زندگینامه سرخ» (Autobiography of Red)، «اروسِ تلخ» (Eros the Bittersweet) و «زیبایی شوهر» (The Beauty of the Husband) اشاره کرد. منتقدان، توانایی او در پیوند دادن ادبیات کلاسیک با تجربههای معاصر را از مهمترین ویژگیهای کارنامه ادبیاش میدانند. کارسون هنگام دریافت خبر نوبل در ایسلند حضور داشت و بنا به گفته آکادمی سوئد، از این انتخاب غافلگیر شد. او در واکنش اولیه با لحنی طنزآمیز گفت: «فکر میکنم همه آنها دیوانهاند.»
«بیان آزاد» ویژه بکتاش آبتین انتشار یافت شانزدهمین شماره «بیان آزاد»، نشریه اینترنتی کانون نویسندگان ایران، منتشر شد. این شماره به بکتاش آبتین اختصاص یافته است. در درآمد نشریه آمده است: «این ویژهنامه تلاشی است برای یادآوری راهی که بکتاش آبتین برگزید: مبارزه در راه آزادی بیان، مقاومت در برابر سانسور و حق آزادانه سخن گفتن و نوشتن در زمانهای که خاموشی را ترجیح میدهند. یاد او تنها در سوگواری زنده نمیماند؛ در ادامهدادن پرسشها، حفظ حافظه و پافشاری بر حق گفتن و نوشتن باقی میماند.» در ادامه آمده است: «این نشریه که بنا بود به مناسبت چهارمین سالگرد قتل حکومتی بکتاش آبتین منتشر شود؛ فرصتی برای مکث، یادآوری و بازخوانی زندگی و ایستادگی اوست. روزهایی که این شماره آماده میشد، در میان خبرهای کشتار دیماه، جنگ ۴۰ روزه، اضطراب جمعی و گسست ارتباطات گذشت؛ روزهایی که اینترنت و راههای ارتباطی بارها مختل یا قطع شد.» مقدمه تاکید میکند: «اما در چنین روزهایی نیز، یاد افرادی چون بکتاش آبتین یادآور این است که خاموشکردن صداها، محدود کردن ارتباط و محروم کردن انسانها از امکان روایت، تنها شکل عوض میکند و پایان نمییابد. انتشار این نشریه با تاخیر و در میانهی این وضعیت، ناخواسته به موضوع آن نزدیک شد: پافشاری بر ثبت، نوشتن و استمرار حافظه در زمانی که فراموشی، انقطاع و سکوت بر زندگی سایه میاندازند.» شمارهی جدید «بیان آزاد» به مناسبت چهارمین سالگرد قتل حکومتی بکتاش آبتین را میتوانید از لینک زیر بارگذاری کنید: https://t.me/kanoon_nevisandegane_iran/1738 لینک بارگذاری در صفحههای تلگرام و فیسبوک کانون نویسندگان ایران و هایلایت «بیان آزاد» صفحهی اینستاگرام نیز در دسترس است.
موسیقی
کشیش پرتغالی در جمع ۱۰۰ دیجی برتر جهان «گیلرمه پِیشوتو»، کشیش کاتولیک پرتغالی که به «دیجی پاپ» شهرت دارد، در فهرست سالانه ۱۰۰ دیجی محبوب جهان مجله تخصصی DJ Mag در رتبه ۷۹ قرار گرفت. او با ترکیب موسیقی الکترونیک، دعاها و پیامهای مذهبی، به یکی از چهرههای متفاوت دنیای موسیقی تبدیل شده است. پیشوتو که کشیش اسقفنشین «براگا» در پرتغال است، در دوران همهگیری کرونا با اجرای برنامههای آنلاین شناخته شد و شهرت جهانی او پس از اجرای مراسم روز جهانی جوانان کاتولیک در لیسبون در سال ۲۰۲۳، در حضور حدود ۱.۵ میلیون نفر، افزایش یافت. این کشیش ۵۲ ساله اکنون با حدود ۳.۵ میلیون دنبالکننده در اینستاگرام، در جشنوارهها و رویدادهای بینالمللی روی صحنه میرود و از موسیقی به عنوان ابزاری برای انتقال پیامهای معنوی و همبستگی استفاده میکند. با این حال، فعالیت او با انتقادهایی نیز روبرو بوده است؛ برخی جریانهای سنتگرای کلیسا و همچنین شماری از منتقدان موسیقی الکترونیک، ترکیب مذهب و فرهنگ کلوبی را مورد انتقاد قرار دادهاند. مجله تخصصی "Groove" درباره چنین «مراسم تکنوی مذهبی» نوشته است که گویی کسی کتاب سرودهای مذهبی «تزه» از سال ۱۹۹۸ را با یک پلیلیست «Café del Mar» در یوتیوب ترکیب کرده باشد.
نمایشگاه
شیلپا گوپتا در میلان؛ هنر در برابر مرز، سانسور و کنترل گالری «آرته مودرنه میلان» (GAM) میزبان نمایشگاه تازهی «شیلپا گوپتا»، هنرمند هندی، است. نمایشگاه «One Palm Closer to the Sky» در چارچوب برنامه Furla Series و با همکاری بنیاد فورلا برگزار میشود و تا ۶ ژانویه ۲۰۲۷ ادامه دارد. موضوع اصلی آثار گوپتا مرز است، هم مرز جغرافیایی و هم مرزهای زبانی، ذهنی و اجتماعی. زبان و سانسور هم جایگاه مهمی در کار او دارند. او شعر و متن را بهعنوان ابزار اصلی به کار میگیرد و بارها درباره کسانی نوشته که بهخاطر آزادی بیان زندانی یا خاموش شدهاند. اثر «For, in your tongue, I cannot fit» (زیرا در زبان تو نمیگنجم) یک چیدمان صوتی با ۱۰۰ بلندگو است که تاریخ سانسور و سرکوب گفتار را روایت میکند. گوپتا خودش ترجیح میدهد کارش را «هنر روزمره» بنامد تا «هنر سیاسی»، اما آثارش همیشه با تاریخ و سیاست اجتماعی گره خوردهاند. یکی دیگر از ویژگیهای کار او این است که مخاطب را از فاصلهی امن بیرون میکشد. آثار او تلاش میکنند نقش «دیگری» را به بیننده نشان دهند و نشان دهند که همه ما، به شکلی، در ساز و کار قدرت سهیم هستیم. او در آثار خود اغلب جنسیت، طبقه، مذهب و ملیت را کنار هم میگذارد تا تقسیمبندیهای رایج را به چالش بکشد.
«سیاست فضاهای روزمره»؛ نمایشگاهی درباره آنچه زیر چشم ماست نمایشگاه «Politics of Ordinary Spaces» «سیاست فضاهای روزمره»، از اول سپتامبر ۲۰۲۶ در «میلواکی آمریکا» برپاست و تا ۳ ژانویه ۲۰۲۷ ادامه دارد. ایدهی اصلی نمایشگاه این است که فضاهای عادی زندگی، یعنی ملت، اقتصاد و بدن هم سیاسیاند. بیشتر این فضاها آنقدر آشنا هستند که کسی به آنها فکر نمیکند: مرز و هویت ملی، ساختار کار و معیشت، و بدنی که در این ساختارها تنظیم و کنترل میشود. نمایشگاه میخواهد همین چیزهای پیشپاافتاده را دوباره ببیند و نشان دهد که آرایش قدرت، از جمله در زندگی روزمره، خنثی نیست. این نمایشگاه سه هنرمند را گرد هم آورده است: «یوناس بکر»، «ملیسا درن» و «پابلو لازالا رویز». آثار هر سه بر تلاش برای آشکار کردن بُعد سیاسی آنچه پنهان و عادی شده، مترمکز گردیده. نمایشگاه را «لیندزی کروگ» و «آدریان اکونومس-میلر»، دو متصدی نمایشگاه، سازمان دادهاند. از نظر جایگاه، این نمایشگاه در ادامهی جریانی از هنر معاصر است که بهجای تمرکز بر چهرههای بزرگ و آثار نمادین، به ساختارهای روزمرهای میپردازد که قدرت در آنها جریان دارد. همخوانی آن با نمایشگاههایی مانند «مرز» و «بدن و سیاست» نیز قابل توجه است، هرچند هیچکدام از آنها در یک مجموعهی رسمی قرار ندارند.
بیست و ششمین حراج تهران؛ رکوردشکنی در سایه پرسشها بیست و ششمین حراج تهران با فروش نزدیک به ۱۲۰۰ میلیارد تومان، رکورد تاریخی بازار هنر ایران را شکست. گرانترین اثر، مجسمه «هیچ» پرویز تناولی بود که با ۲۸۰ میلیارد تومان چکش خورد و او هم رکورد شکست. پس از آن، اثری از منیر فرمانفرماییان (۱۲۰ میلیارد) و تابلویی از کوروش شیشهگران (۹۱ میلیارد) قرار گرفتند. کارشناسان میگویند این ارقام تصویر کامل بازار هنر نیست. آیدین مهدیزاده، مدیرکل هنرهای تجسمی، تاکید کرد بالا بودن قیمت در یک حراجی «لزوما به معنای رونق همه بخشهای بازار هنر نیست» و گالریهای کوچک و هنرمندان میانرده همچنان با بحران اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند. رسانهها درباره تسویه کامل مبالغ، احراز هویت خریداران و مسیر دریافت وجوه پرسش کردهاند. همچنین مقایسه قیمت «هیچ» با نمونههای مشابه بینالمللی تناولی، تردیدهایی درباره تناسب جهش قیمت داخلی با ارزش هنری اثر مطرح کرده است. در طول سالها، حراج تهران بارها به دلیل گردش مالی عظیم و عدم افشای هویت خریداران، با اتهام «پولشویی» مواجه بوده است. علیرضا سمیعآذر، مسوول حراج تهران، قاطعانه این اتهامات را رد کرده و استدلال میکند که خریداران آثار هنری «افراد تحصیلکرده و ثروتمند جامعه» هستند و مبالغ معاملات در مقایسه با پروندههای بزرگ فساد اقتصادی قابل توجه نیستند.
منابع: جنگ خبر، بی بی سی، دویچه وله، گاردین، شرق، یوروسز، برلینر آرت لینک، مهر، دانشکدهی معماری و برنامهریزی شهری دانشگاه ویسکانسین-میلواکی (UWM SARUP)
منبع: نبرد خلق شماره ۵۰۷، آدینه ۱ آبان ۱۴۰۵ - ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶
|