|
رفیق اصغر عرب هریسی گردآوری و تنظیم: امیر ابراهیمی رفیق اصغر عرب هریسی سال ۱۳۲۶ در هریس از روستاهای منطقه سبلان متولد شد و در کودکی با صمد بهرنگی معلم روستا آشنا شد. داستان «سلام آقا معلم» نوشته رفیق مرضیه احمدی اسکویی برداشت از زندگی رفیق اصغر عرب هریسی است. جاوید نام اصغر فرزند رنج و کار بود. از کودکی، چه زمانی که در روستا زندگی ساکن بود و با قالی بافی و چوپانی برای ارباب ده کار می کرد به تامين زندگی خانواده ياری می رساند و چه زمانی که در تبريز به کار ساختمانی و لبو فروشی روی آورد و مدتی نيز در محله های کارگری تبريز بساط کتاب فروشی راه انداخته بود تا ضمن تامين زندگی خود از آن طریق بتواند هم طبقه ای هايش را با انديشه ها و آرمانهای ضد سرمايه داری و کمونيستی آشنا سازد. اصغر، یکی از شاگردان معلم انقلابی، رفیق صمد بهرنگی بود. لذا از کودکی و در روستا از معلمی که به وی عشق می ورزيد آموخته و فرا گرفته بود که باید آموخته هايش را در زندگی اش به کار گيرد. رفیق اصغر عرب هریسی پس از سفر بی بازگشت صمد به قره داغ و مرگش در رودخانه ارس، در مکتب آموزگاران انقلابی چون رفقا بهروز دهقانی، کاظم سعادتی و عليرضا نابدل درس مبارزه یاد می گرفت از اولين مبارزینی بود که از طریق رفيق بهروز دهقانی به عضویت یکی از گروههای تشکيل دهنده سازمان در آمد. رفیق اصغر کارگر رنجديده ای بود که در طی زندگی کارگریش و در تماس نزدیک با توده های مردم همراه با کسب آگاهی انقلابی به اين آگاهی رسيده بود که مشکل کارگران اين يا آن سرمايه دار نيست بلکه مناسبات ظالمانه ای است که سرمايه داری نام دارد و تا این مناسبات پا برجاست زالو های سرمايه دار را باز توليد می کند تا خون کارگران را به شيشه کنند. او با آموزش از معلم انقلابی اش يقين داشت که برای رسيدن به دريا بايد خطر کرد و همچون ماهی سياه دانا خنجر برگرفت. از این رو وی از آغازگران مبارزه مسلحانه عليه نظام سرمايه داری استثمارگرانه حاکم بر ايران شد و در همين راستا يکی از اعضای تيمی بود که در ١۴ بهمن ماه ١٣۴٩ جهت به دست آوردن اسلحه و گسترش مبارزه مسلحانه، کلانتری شماره ۵ تبريز را مورد حمله قرار داده و "مسلسل پشت ويترين" را مصادره نمودند تا به رهنمود های معلم بزرگ خود جامه عمل بپوشانند. به این ترتيب کارگر انقلابی، چریک فدائی خلق، رفيق اصغر عرب هریسی با نشان دادن راه مبارزه قاطع با دشمنان طبقاتی به هم طبقه ای ها و دیگر توده های ستمدیده ایران تا لحظه اعدامش در ٢٢ اسفند سال ۵٠ به دست جلادان رژیم شاه به تعهدش به آرمانهای طبقه ای که به آن تعلق داشت، استوار ماند. منبع: سایت سیاهکل
منبع: نبرد خلق شماره ۴۹۹، آدینه یک اسفند ۱۴۰۴ - ۲۰ فوریه ۲۰۲۶
|